شكفته است دو غنچه در آشيانه ي ما

دو غنچه اي كه صفا مي دهد به خانه ي ما

دو سرو ناز ، يكي از يكي خرامان تر

دو شاخه گل ، يكي از ديگري گل افشان تر

دو گل شبيه تمام هر آنچه زيبايي ست

دو گل كه مثل بهشت خدا تماشايي ست

دو تكيه گاه براي هميشه بودن ما

دو تا بهانه براي غزل سرودن ما

دهان دو جام شراب و دو كاسه ي عسل است

و چشم شان كه دو مصراع ناب يك غزل است

خدا نشسته ميان دو چشم آبي شان

و اسم اعظم او بر لب شرابي شان

تمام زندگي من ، تمام كشته ي من

فداي مژه ي ناز دو تا فرشته ي من

دو تا فرشته ، شبيه فرشتگان خدا

دو سرو ناز ، بلند و شكوهمند و رها

دو شوخ و شنگ ، شبيه دو بره ي آهو

شبيه زهره كه تا صبح مي كند سوسو

دو اتفاق قشنگيد  مثل باريدن

شبيه لذت عشقيد و شوق رقصيدن

تريد و تازه ، شبيه شب پس از باران

شبيه رويش ماه از فراز كوهستان

اگر حرارت شب بوسه ي شما ها نيست

تبي كه سوي جنون مي كشاندم پس چيست ؟

خبر دهيد كه اينك بهار برگشته ست

و آب رفته ، به اين جويبار برگشته است¹

^{***********************************************************}

^{1 - به ياد يار و ديار آنچنان بگريم زار}

    ^{كه آب رفته به اين جويبار برگردد}